Bevallingsverhaal: Sjalien
Als je zwanger bent, dan moet de baby er ook uit en dit besef kwam direct binnen toen ik de positieve zwangerschapstest in mijn handen had. Na een paar maanden met negatieve testen mochten wij een positieve test in handen houden. Natuurlijk was ik blij, hier hoopten wij op. Alleen die angst voor het bevallen, die kwam toch wel erg snel.
Ik heb een superlage pijngrens en ben altijd al bang geweest voor bevallen. Want hoe moet dat, als je kietelen al gauw als pijnlijk beschouwt? Moet ik dan een ruggenprik nemen, zodat ik minder pijn heb? Maar naast dat mijn pijngrens laag is, ben ik ook bang voor naalden, dus dit was ook niet echt een fijne optie.
Je leest een blog in de categorie bevallingsverhalen. Elke bevalling heeft een eigen verhaal. Deze vrouwen delen open en eerlijk hun ervaring. Lees mee en ontdek hoe verschillend, en tegelijk waardevol, een bevalling kan zijn.
Bevalplan maken
Met al deze onzekerheid kwam ik bij Dominique en Annemarie van Draagkracht terecht. Het huiselijke en warme gevoel dat zij uitstralen en de tijd die zij hadden, gaf al een heel klein beetje vertrouwen. Ik “moest” een bevalplan opstellen en eerst vond ik dit wat lachwekkend, want hoe kan ik nu verzinnen hoe ik die vreselijke momenten door kan komen?
Toch heeft juist dit bevalplan mij ontzettend goed geholpen. Hierdoor ging ik ruimer kijken naar de mogelijkheden rondom pijnbestrijding en op een positieve manier nadenken over de opties rondom bevallen. Mijn zoontje heeft lang in een stuithouding gelegen en hierdoor ben ik ook gaan nadenken over een keizersnede. Dit had mijn voorkeur boven een stuitbevalling, maar eerlijk is eerlijk, ook dit idee vond ik doodeng.
Het gouden uur bewust meemaken
Als ik iets zeker wist rondom mijn bevalling, was dat ik het gouden uur heel graag wilde meemaken en ik was bang dat dit lastig zou kunnen zijn na een keizersnede. Net op tijd heeft mijn zoontje zich omgedraaid en kon ik me echt mentaal gaan voorbereiden op de bevalling. Nu zal het verbazen dat ik mijn bevalling een van de mooiste momenten uit mijn leven vind. Ik ben degene in mijn vriendinnengroep die zwangere vriendinnen geruststelt.
Gebroken vliezen
Mijn bevalling begon met gebroken vliezen en tegen alle verwachtingen in voelde ik me heel kalm. Ongeveer zes uur later kreeg ik menstruatieachtige buikpijn die al vrij snel doorsloeg naar constante weeën. Toen de weeën echt begonnen, voelde ik mij overspoeld. Ik kon geen houding vinden en sloeg compleet dicht. Mijn ontsluiting was op dat moment 3 centimeter. Het idee dat dit nog maar het begin was, gaf mij toch even paniek en ik besloot voor een ruggenprik te gaan.
Pijnbestrijding of bevalbad
Van de tien minuten durende autorit naar het LUMC kan ik mij niets anders herinneren dan een constante pijn zonder pauze. Ik hield mij vast aan die ruggenprik die eraan zat te komen. Eenmaal in het LUMC voelde de verloskundige van het ziekenhuis dat mijn ontsluiting op dat moment al 8 centimeter was en daarmee was een ruggenprik uitgesloten.
Dominique gaf mij de keuze uit andere pijnbestrijding of het bevalbad. Zij wees mij erop dat het bevalbad mijn eerste keuze was, maar dat ik moest doen wat goed voelde. Op dit moment wist ik zeker dat ik in het bad wilde, de rust die ik eerder voelde kwam terug.
Volledig in m’n eigen bubbel
Het warme water in het bad hielp mij om volledig in mijn bubbel te komen. Ik voelde mij helemaal een met mijn lichaam en wist de weeën nu goed op te vangen. Na een paar uur kwamen de persweeën; het persen lukte mij niet in bad. Mijn tweede keuze was bevallen op de baarkruk. Ik ben dan ook snel verplaatst naar de baarkruk, waar vervolgens mijn zoontje is geboren. Het persen was heftig; de oerkracht die ik voelde kan ik onmogelijk beschrijven. Intens, pijnlijk en prachtig tegelijk.
Nu, twee jaar later, kijk ik nog steeds vol trots naar mijn bevalling. Het vooraf nadenken en bespreken van de bevalling en dit opnemen in het bevalplan heeft mij ontzettend geholpen. De warmte van het bad hielp mij om de weeën op te vangen en in mijn bubbel te komen.
Ik voelde mij gehoord
De hulp van de zwaartekracht hielp mij op de baarkruk om de oerkracht te gebruiken en daarmee kwam mijn zoon ter wereld. De gesprekken met Dominique en Annemarie hebben erg geholpen. Ik voelde me gehoord en hierdoor ontstond langzaam vertrouwen in mijn lichaam en mijn kracht om te kunnen bevallen.